Genç Werther’in Acıları - Goethe

Sensiz de aynıyım ben, sadece yazı yazıyorum artık. Bu beni rahatlatıyor, bu yönümü keşfettim sen yokken.
Okuduğun gibi değişen bir şey yok. Sadece yaralarım var artık, yara bandıyla kapanmayan.

Sensiz de güzel hayat, alışıyorum yavaş yavaş buna. Yabani ot olup beynimin ortasında çoğalıyorsun ara sıra, bundan muzdarip olsam da arada, değişen bir şey yok.
Kimi zaman limandaki kaya oluyorum dalgaların dövdüğü. Değişen pek bir şey yok aslında, üçgenin dışta kalan açısının çektiği acıdan başka.